Менталното здравје долго се третираше како приватна работа: нешто што човек го носи во себе, го премолчува, го дисциплинира или го крие зад насмевка. Денес веќе е јасно дека тоа не е само интимна состојба, туку една од најважните невидливи инфраструктури на современиот живот.
Човекот не се менува кога животот му оди по волја. Тогаш најчесто само се движи по линијата на навиката, убеден дека е господар на себе, на времето, на односите, на иднината. Вистинската промена почнува кога нешто ќе го запре: болест, загуба, предавство, пораз, јавна неправда, ...
Семејството најчесто го замислуваме како место на љубов, блискост и сигурност. Таа претстава не е погрешна, но е недоволна. Семејната хармонија не е тивка куќа без расправии, ниту совршено усогласен живот во кој сите мислат исто, сакаат исто и молчат кога нешто ги боли.
Брачните кавги се една од оние теми за кои секој има искуство, а малкумина имаат вистинска вештина. Можно ли е брак без нив? Можеби, ако под брак подразбираме тивок договор никој ништо да не отвора. Но тоа не е мир, туку одложена експлозија.