Меѓучовечките односи не пропаѓаат секогаш од големи предавства, непомирливи разлики или драматични судири. Често се распаѓаат потивко: од неискажано, од одложено, од проголтано, од реченица што требало да се каже навреме, а останала во грлото.
Не се плашиме од тишината. Се плашиме од она што нè чека во неа. Некои луѓе не можат да заспијат без телевизор во позадина. Други не можат да одат никаде без слушалки во ушите. Трети го проверуваат телефонот и тогаш кога немаат ниту една нова порака. Изгледа како навика.