Состојба или состојби на личноста?
Паноптикум - пред: 17 часа
Човекот сака да верува дека е една целина: име, лице, биографија, карактер, навика, препознатлив начин на зборување и реагирање. Така му е полесно да се раскаже себеси, а уште полесно другите да го сместат во некоја јасна реченица: „таков е“, „таква е“, „секогаш реагира исто“, ...
Човекот како социјално битие: осаменоста не е слобода, туку предупредување
Паноптикум - пред: 18 часа
Човекот никогаш не е само себе. Дури и кога молчи, во него зборуваат јазици што ги научил од други, стравови што му ги оставила средината, нежности што некој му ги дал или му ги ускратил, правила што ги наследил пред да знае дека постојат.
Човек меѓу нежности и грубости
Паноптикум - 12.07.2026
Човекот не живее само меѓу добро и зло, меѓу вистина и лага, меѓу избор и нужност. Тој најчесто живее меѓу две многу потивки сили: нежноста која го чува од распаѓање и грубоста која го учи дека светот не е направен според неговата ранливост.
Ограничениот човек и тивката достоинственост на мерката
Паноптикум - 12.07.2026
Човекот не е ограничен затоа што е слаб. Ограничен е затоа што е човек. Во таа реченица има повеќе слобода отколку во многу модерни ветувања за „неограничен потенцијал“, „постојан раст“ и живот без граници. Нашето време сака да го убеди човекот дека секоја граница е навреда, ...
Грамадниот човек оди тивко
Паноптикум - 12.07.2026
Грамадниот човек ретко изгледа грамадно. Тоа е првата заблуда што треба да се отфрли. Неговата големина не е во висината, во гласот, во имотот, во јавната видливост или во способноста да заземе простор околу себе. Има луѓе што се големи како сенка, а мали како карактер.
Човек меѓу позитивни и негативни луѓе
Паноптикум - 11.07.2026
Човек не живее само меѓу настани, обврски и датуми. Тој живее меѓу луѓе што му го менуваат внатрешното време. Некои влегуваат во денот како прозорец – носат воздух, смисла, мирна сила и чувство дека животот и кога е тежок не е затворена просторија.
