Рамнодушноста ретко доаѓа со тресок. Таа не влегува во човекот како голема несреќа, туку како мала дозвола: денес нема да реагирам, ова не ме засега, не вреди да се заморувам, сите се исти, ништо не се менува.
Човекот најчесто мисли дека животот го мери според она што го постигнал: работа, дом, пари, статус, признанија, сигурност. А сепак, кога денот ќе се стесни и кога ќе исчезне надворешната врева, останува едно многу постаро и поточно прашање: со кого ...
Пристоен живот не е богат живот, ниту живот украсен со големи зборови, статуси, признанија и постојано докажување. Пристоен живот е оној во кој човекот не мора секој ден да се понижува за да преживее, да молчи пред неправда за да зачува леб, да се ...
Промисленото дејствување започнува таму каде што човекот престанува да реагира како одбрана и почнува да постапува како личност. Тоа не е бавност, ниту двоумење, ниту страв од ризик. Тоа е способност да се направи пауза меѓу поривот и постапката, ...
Има мигови кога човек не победува со сила, ниту со бројност, ниту со надмоќ. Победува со тоа што не се откажува од себеси. Непокорот на духот почнува токму таму каде што надворешните околности изгледаат посилни од внатрешната волја, а човек сепак ...
Човечноста не е украс на карактерот, туку негова најдлабока проверка. Таа не се покажува кога сè е лесно, кога сме расположени, згрижени и опкружени со луѓе што ни одговараат. Човечноста се гледа во миговите кога имаме моќ да повредиме, а не ...
Рационалноста често ја замислуваме погрешно: како сув разум, како студена пресметка, како способност човек да го замолчи срцето за да донесе „точна“ одлука. Таа слика е удобна, но сиромашна.