Има реченици што толку долго се повторуваат што почнуваат да звучат како украс, а не како вистина. „Во здраво тело – здрав дух“ е една од нив. Ја слушаме од училиште, од лекари, од родители, од спортски работници, од луѓе што сакаат да нè поттикнат да се раздвижиме.
Човекот отсекогаш живее на работ. Не само географски, меѓу шумата и селото, меѓу планината и градот, меѓу каменот и огништето, туку и внатрешно – меѓу нагон и мерка, меѓу слобода и ред, меѓу потребата да се оттргне од сè и потребата некаде да припаѓа.