Понекогаш најголемото олеснување не доаѓа кога ќе се исполни она на што сме се надевале, туку кога конечно ќе престанеме да се надеваме на нешто што никогаш не било наше. Тоа звучи сурово само додека надежта ја замислуваме како безусловно добро.
Понекогаш животот се менува токму тогаш кога сме убедени дека ништо нема да се промени. Photo by Bernd Dittrich on Unsplash Еден ден се прашуваме како ќе издржиме, а некој следен ден сфаќаме дека стоиме на место за кое некогаш сме мислеле дека е недостижно.
Упоритоста ретко изгледа величествено додека трае. Почесто личи на обичен ден во кој повторно стануваме, повторно се обидуваме, повторно ја отвораме истата врата што вчера останала затворена. Нема аплауз, нема голема сцена, нема сигурност дека трудот ќе се исплати.