Самопочитта е граница која го чува човекот од самозаборав
Паноптикум - пред: 5 часа
Самопочитта не е украс на карактерот, ниту психолошка формула со која човек треба секое утро да се убедува дека е доволен. Таа е потивка, подлабока и посериозна работа: внатрешен договор со себеси дека сопствениот живот нема да се живее како постојано извинување пред туѓите ...
Човек меѓу нежности и грубости
Паноптикум - 12.07.2026
Човекот не живее само меѓу добро и зло, меѓу вистина и лага, меѓу избор и нужност. Тој најчесто живее меѓу две многу потивки сили: нежноста која го чува од распаѓање и грубоста која го учи дека светот не е направен според неговата ранливост.
Ограничениот човек и тивката достоинственост на мерката
Паноптикум - 12.07.2026
Човекот не е ограничен затоа што е слаб. Ограничен е затоа што е човек. Во таа реченица има повеќе слобода отколку во многу модерни ветувања за „неограничен потенцијал“, „постојан раст“ и живот без граници. Нашето време сака да го убеди човекот дека секоја граница е навреда, ...
Грамадниот човек оди тивко
Паноптикум - 12.07.2026
Грамадниот човек ретко изгледа грамадно. Тоа е првата заблуда што треба да се отфрли. Неговата големина не е во висината, во гласот, во имотот, во јавната видливост или во способноста да заземе простор околу себе. Има луѓе што се големи како сенка, а мали како карактер.
