Незадоволството ретко доаѓа со јасна адреса. Човек може да знае дека нешто не е во ред, а сепак да не умее точно да каже што е тоа. Работата? Односите со другите? Парите? Политиката? Чувството дека животот минува побрзо отколку што успеваме да го живееме? Или впечатокот дека ...
Минатото нема сопствен глас. Тоа не може да ни каже што точно значело, ниту да се спротивстави кога ќе го толкуваме погрешно. До нас стигнува преку документи, предмети, сведоштва, фотографии, книги, семејни приказни, споменици, празници, имиња на улици и молчења.