Кога една книга останува непродадена во магацин, таа не престанува да биде литература. Кога театарската сала е полупразна, претставата не станува помалку уметничка. Сепак, делото што не стигнало до читателот, гледачот или слушателот останува затворено во сопствената вредност.
Светлата се гасат, музиката се засилува, камерите го бараат најдобриот кадар, а публиката го крева телефонот пред воопшто да го крене погледот. Настанот сè уште не започнал, но неговата слика веќе се произведува.
Човекот исчезнува од собата, но понекогаш неговата мисла останува да го менува воздухот. Книгата и натаму се отвора, песната преминува од еден глас во друг, сликата го запира погледот на човек роден долго по смртта на авторот. Во тој миг делото веќе не е остаток од минатото.