Има датуми што личат на случајно собрани точки од историјата, а потоа, кога ќе се погледнат повнимателно, покажуваат нешто подлабоко: како се распаѓаат империи, како се прекројуваат народи, како еден стих станува паметење, а едно судско правило ...
Има датуми што во календарот стојат мирно, а во историјата пулсираат силно. Таков е 12 јуни. На овој ден се прогласува независност, се раѓа глас што подоцна ќе стане совест на еден мрачен век, се убиваат борци за права, се изрекуваат сурови пресуди, ...
На 11 јуни историјата не оди во една насока. Таа се движи од англиски двор до корални гребени, од револуционерна хартија до универзитетска врата, од концертна сала до тркачка патека, од морските длабочини до улиците на Сајгон.