Политичката деструкција не е само груба власт, лоша реторика или кавга меѓу партии. Таа е подлабок процес: тивко распаѓање на заедничката мера за вистина, одговорност и јавен интерес. Почнува тогаш кога политиката веќе не сака да решава проблеми, туку да произведува непријатели.
Во секое општество постои момент кога политиката престанува да биде само борба за власт и станува училница на карактерот. Тогаш веќе не е важно само што велат лидерите, туку како го велат тоа. Не е важно само какви идеи застапуваат, туку каков тип луѓе создаваат околу себе.