Староста останува без сведок, а времето почнува да боли
Паноптикум - пред: 11 часа
Еден телефон што не ѕвони. Една празна столица наспроти масата. Еден ден во кој никој не го изговорил вашето име. Староста понекогаш не влегува во животот преку болеста, бастунот или огледалото, туку преку тишината што почнува да трае предолго.
„Ми недостасува да ја гледам мајка ми секој ден“: Тешки вистини за стареењето што никој не сака да ги слушне
Црнобело - 02.08.2026
„Со секој изминат ден, ми се намалуваат шансите да го видам светот. Немам пари да патувам колку што сакам и знам дека ќе умрам без да искусам многу работи. Ова е тажната реалноста за многумина, но сепак е тешко да се прифати“.
