Кога една заедница колективно ќе инвестира емоција во одредена идеја, таа идеја може да продолжи да живее и покрај силните докази дека повеќе не одговара на реалноста. Ја исправаме, ја врзуваме со јажиња, ја потпираме од сите страни и се убедуваме дека повторно ќе пушти корен.
И, ете, конечно дома. Онаа првата, главната. Каде што нè поздрави ископан двор и извадени коцки, оние што беа на плоштадот, па беа заменети со некои други лизгави, во времето на Пенов и Аларова. Каде ли се сега тие коцки од плоштадот и улицата „Маршал Тито“, да ми е да знам? ...
За жал кај нас се поважни заштитните мерки за мандатите, апанажите и привилегиите на сегашните и бивши функционери, наместо да ги заштитат со закон критичните објекти за функционирањето на државата. Што беше тоа критична инфраструктура? Добро прашање за политичарите.