Човекот речиси никогаш не живее само во она што го има. Тој живее и во она што го посакува, во она што го очекува, во она што му недостига и во она што мисли дека би можело да биде поинаку. Токму во тој простор меѓу стварноста и желбата се раѓаат две состојби што постојано го ...
Човекот има чудна потреба да го замислува животот како нешто што може да се задржи. Градиме домови, собираме предмети, чуваме фотографии, запишуваме датуми, именуваме места и односи. Дури и спомените ги средуваме како да се архива во која ништо навистина не исчезнува.