Постојат прашања што човек може да ги одложува со години, а сепак тие трпеливо го чекаат. Кој сум јас? Зошто токму ова ме плаши? Зошто постојано го повторувам истото? Дали она што го сакам навистина го сакам јас, или сум научил дека треба да го сакам? Самоспознанието почнува ...
Може да не спиеме цела ноќ, а сепак да не бидеме будни. Може да стануваме рано, да работиме, да разговараме, да одговараме на пораки, да носиме одлуки и да поминеме цел ден со отворени очи – а речиси ништо од тој ден навистина да не допре до нас.
Постојат луѓе кои имаат многу години, а малку зрелост. Има и такви што се млади, а во погледот веќе им се насобрале искуства за кои на некого би му бил потребен половина живот. Затоа бројот на родендени никогаш не бил сигурна мерка за човекот.
Најтешко е да останеш разумен токму тогаш кога имаш најмногу причини да не бидеш. Кога некој ќе нè навреди, кога ќе слушнеме нешто што нè погодува, кога ќе почувствуваме неправда или закана, првата реакција ретко доаѓа од најмирниот дел од нас.