Iliri jetonte prej 22 vjetësh në Francë dhe shtëpinë e vjetër në Kukës e shihte si një pronë që po shkatërrohej pa arsye. Nëna e tij refuzonte ta shiste, por nuk pranonte t’i tregonte pse. Pas vdekjes së saj, ai u kthye me blerësin dhe gjeti brenda një grua me një fëmijë.
Mira kishte vite që përpiqej t’ia ruante vajzës lidhjen me Shqipërinë, por çdo bisedë për gjuhën përfundonte në konflikt. Kur adoleshentja refuzonte të fliste shqip me gjyshen në Pogradec, ajo mendonte se vajza turpërohej nga prejardhja e saj.
Kur u kthye nga Zagrebi në Prizren për varrimin e të atit, Arta mendonte se dhimbja më e madhe ishte humbja e tij. Por mes dokumenteve të vjetra gjeti dëshmi pagesash mujore për një grua që familja nuk e kishte përmendur kurrë.