Животот со дијабетес во Македонија е секојдневна борба која често се одвива далеку од очите на јавноста, но во оваа емисија, претставниците на пациентите и стручната фела ги ставија картите на маса. Дали системот е „свртен наопаку“ и зошто пациентите од помалите градови се принудени да патуваат со часови за елементарни прегледи?

Во оваа дебата, претседателот на Сојузот на здруженија на лица со дијабет, Диме Велев, заедно со своите соработници и директорот на Клиниката за ендокринологија, проф. д-р Ирфан Ахмети, отворено разговараат за „голготата“ низ која поминуваат пациентите. Од недостигот на кадар во регионалните центри, преку бирократските лавиринти за добивање на современа терапија, па сè до прашањето дали воопшто постои државна здравствена политика за превенција – ова е разговор кој ги засега сите.

Клучни моменти од дебатата:
* Фрикцијата меѓу примарното и терцијарното здравство: Зошто клиниките се пренатрупани со пациенти кои би требало да бидат згрижени локално?
* Борбата за современа терапија: Дали пациентите се соочуваат со самоволно менување на лековите и зошто пристапот до сензори и пумпи сè уште е ограничен?
* Здравствена економија наспроти човечки живот: Зошто вложувањето во превенција и современи лекови е единствениот начин да се спречат фатални компликации и огромни трошоци за државата?
* „Отровната“ исхрана: Зошто сè почесто се појавува дијабетес тип 2 кај децата и зошто нема системска контрола во училиштата?

Дали е можно да се изгради систем кој нема да ги дискриминира пациентите според местото на живеење? Погледнете ја целата анализа за да ги слушнете аргументите на двете страни и да разберете што всушност значи да се живее со оваа хронична состојба во македонскиот здравствен систем.