Зошто еден од најзначајните македонски интелектуалци реши да ја бојкотира сопствената награда „Рацин“? Во овој искрен и бескомпромисен разговор, Наум Пановски ја отвора „Пандорината кутија“ на македонското општество, култура и историја, испраќајќи порака која многумина се обидоа да ја цензурираат.

Пановски не се задржува само на чинот на одбивањето на признанието; тој го користи овој момент како повод за длабока дисекција на „пропаднатата држава“, како што ја нарекува Македонија. Низ разговорот се судираат ставовите за тоа дали еден уметник треба да биде дел од системот или негов најгласен критичар, додека се отвораат болни прашања за малограѓанштината, корупцијата во образованието и „професионалните Македонци“ кои ја користат културата за личен профит.

Клучни моменти од дебатата:

• Цензурата како огледало: Зошто видео-обраќањето на Пановски беше премолчено и што всушност се обиде да каже за „Баладата за стопата“?
• Коста Солев Рацин – мит или човек: Остра критика кон „прежвакувањето“ на историските факти и манипулациите со ликот на Рацин, кој според Пановски, бил 10.000 години пред своето време.
• Општество во распад: Зошто Пановски смета дека Македонија е „затворена средина“ која се занимава со периферни работи, додека суштината – културата и образованието – се на маргините?
• Конфликтот со елитите: Директен одговор на критиките од академската заедница и зошто авторот одбива да биде „храна за малограѓански препукувања“.

Дали ова е чин на интелектуална храброст или непотребен револт? Погледнете го целото интервју за да ја слушнете „другата страна“ на приказната која ја разбранува македонската јавност и да разберете зошто Пановски верува дека сите сме поединечно виновни за состојбите во кои се наоѓаме.