Македонското високо образование се наоѓа на пресвртница, а професорот Михаил Гаревски, еден од најистакнатите експерти во земјава, отвора дебата која многумина се обидуваат да ја избегнат. Дали новите законски измени се вистинскиот пат кон спас на науката или само уште еден обид за козметички промени во систем кој со години тоне на меѓународните ранг-листи?

Во ова искрено интервју, професорот Гаревски ја анализира „агонијата“ на македонската академска заедница, посочувајќи на болните точки: од отсуството на вистинска меритократија и „гимназискиот“ пристап кон универзитетите, до проблематичната структура на академскиот кадар каде што редовните професори се речиси амнестирани од сериозни критериуми.

Клучни моменти од разговорот:

• Мирот пред реформите: Зошто новите закони ризикуваат да бидат само „мртво слово на хартија“ ако не ги опфатат оние кои веќе се на врвот на академската скала?
• Калифорнискиот модел како лек: Како функционираат светските универзитети каде што професорите „живеат за наука, а не од наука“ и зошто овој концепт е толку тешко применлив кај нас?
• Дијагнозата за УКИМ: Зошто нашите најпрестижни институции испаднаа од сите релевантни светски листи и како соседните земји успеаја да нè престигнат со истиот почетен капитал?
• Радикалниот предсек: Дали е време за воведување на строга контрола на резултатите на 60-годишна возраст како услов за понатамошен ангажман?

Дали македонската наука е на апарати за дишење или сè уште имаме време да ја спасиме? Погледнете го целото интервју за да ги слушнете аргументите на професорот Гаревски и да разберете зошто „радикалната меритократија“ можеби е единствениот излез од оваа состојба.